Steun ons

Sterrenhemel

6 september 2023
4 minuten

"Ik voel nog wel het dorre gras dat in mijn armen prikt, maar ik ben de arm en de grasspriet tegelijk." Soms kun je in een ruimer bewustzijn geraken, waarin zorgen en angsten weliswaar niet zomaar verdwijnen, maar wel relatiever blijken. "Ik zie ze voor wat ze zijn: tijdelijke bezetters van mijn ziel, die opkomen en weer zullen verdwijnen."

Door Marga Haas

Bij Psalm 8,4-5

De afgelopen dagen hielden zorgen, angsten en een deadline me in de greep. Dan zit ik op mijn meditatiebankje. Daar komt iets in mij omhoog. Je herkent vast iets in deze zomeravondervaring.

Ik ben op vakantie en ik lig op mijn rug naast de tent. Het is augustus en avond; de duisternis valt. Ik sluit mijn ogen. Het gras is dor en droog en prikt in mijn rug en armen. De warmte van de dag ligt nog als een deken over me heen. Onafgebroken het geluid van krekels in mijn oren. De campinggeluiden verdwijnen steeds meer naar de achtergrond. Ergens verderop zijn ze nog aan het barbecueën. De lucht van gebakken worstjes strijdt om voorrang met de veel subtielere geur van de warme, stoffige aarde zo dichtbij. Over mijn been kruipt een mier of een ander klein insectje omhoog.

Dan open ik mijn ogen. Daar scheert een vleermuis mijn blikveld in en weer uit. En weer! Wat een vliegkunstenaar. Dan zie ik de achtergrond waartegen hij zijn capriolen uithaalt. Een sterrenhemel, ongekend! Het is helder en de maan is nog niet op. Van vlak boven de horizon tot aan de andere einder: sterren, sterren en nog eens sterren. Elk moment dat ik langer kijk, lijken het er wel meer te worden. Iets in mij opent zich. ‘Aanschouw ik ’s nachts het kunstwerk van uw handen’, zingt het in mij, ‘de maan, de duizend sterren die daar branden – wat is de mens, dat Gij aan hem gedenkt?’ De woorden tillen me op en maken me ruimer.

Langzaam dringt het tot me door dat ik terug in de tijd kijk. Het licht dat ik zie, is oud. Van sommige sterren heeft het licht jaren, eeuwen misschien wel, gereisd om hier en nu mijn oog te bereiken. Zo lang, dat de ster zelf misschien al uitgedoofd is. Ik kijk zó de geschiedenis in.

En dan begint iets in mij te beseffen dat wat ik líjk te zien een strakke hemel met lichtstipjes erin is. Maar dat is het natuurlijk niet. Ik wéét en begin te zien dat de ene ster dichtbij staat en de andere lichtjaren en lichtjaren verderop. Dat de diepte van het heelal onvoorstelbaar groot is. Dat achter de sterren die ik kan waarnemen met mijn blote oog, zich nog vele, vele andere sterren met complete stelsels bevinden, allemaal uitdijend en zich van het centrum van het heelal verwijderend.

De grenzen van tijd en ruimte vallen weg en ook andere grenzen beginnen te vervagen. Ik voel nog wel het dorre gras dat in mijn armen prikt, maar ik ben de arm en de grasspriet tegelijk. Ik voel het miertje op mijn been, maar ik ben het been en de mier tegelijk.  Ik ben de vleermuis en het mugje dat hij vangt. Ik ben het geluid van de krekels, de deken van warmte, de geur van de aarde. Ik ben de sterrenhemel. Ik raak innerlijk ontgrensd.

Nu neem ik waar vanuit een heel ander standpunt dan daarnet. Toen hoorde ik met mijn oren, rook ik met mijn neus, voelde ik met mijn huid en keek ik met mijn ogen. Nu ik samenval met alles, kijk ik door de ogen van alles. En het is alsof ik vanuit het steeds maar uitdijende heelal mezelf zie liggen, daar in het dorre gras, met de deken van warmte over me heen. Hoe is het mogelijk!? Vanuit mijn standpunt is de aarde maar een stofje in het onmetelijke heelal. En ik ben maar een stofje op deze aarde. Ik ben een stofje op een stofje. Een minipuntje tijd en ruimte in de onbegrensdheid van het Al, dat zich voortdurend ontvouwt en ontvouwt. Te klein om zelfs maar een radertje in een groter geheel te zijn. Ik zie niet meer míjn leven, ik zie hét leven. Een beweging, een stroom, die zich in alle rust ontplooit. Die in- en uitademt. Die groter noch kleiner wordt en toch groeit. Die toe- noch afneemt en zich toch ontwikkelt. En toch ben ik het, zo’n radertje. Een ministipje op een ministipje, dat heel even, nog geen momentje, opgloeit en weer uitdooft.

Tijdelijke bezetter

Daar zit ik op mijn meditatiebankje en beleef ik deze ervaring opnieuw. En vanuit dat perspectief verdwijnen mijn zorgen, angsten en deadlines. Of nee, ze verdwijnen niet, maar ik zie ze voor wat ze zijn: tijdelijke bezetters van mijn ziel, die opkomen en weer zullen verdwijnen. Ik zie ze tegen de achtergrond van een groter geheel: het leven stroomt heel even, heel even door mij heen; ik mag een moment een voertuig zijn voor die enorme overweldigende beweging waarin alles is opgenomen – en ik word daarvan weer ontslagen. Dat is het. Dat ben ‘ik’. Niet meer en niet minder. Ik hoef alleen maar dat Leven, die Liefde, door me heen te laten gaan. De rest zorgt voor zichzelf.

‘Mystiek is oefenen in kijken door de ogen van God.’ Deze woorden van Dorothee Sölle blijven treffend. Een ervaring als deze, eenmaal opgedaan en nooit meer vergeten, helpt om ze te bevatten en ze zó eigen te maken dat ze werkelijkheid worden. Werkelijkheid om vanuit te leven.


Marga Haas publiceert elke twee weken een korte overweging bij een bijbeltekst op haar blog ‘Parelduiken in de bijbel’. Zie: margahaas.nl/parelduiken-in-de-bijbel/. Marga Haas geeft diverse retraites in het Dominicanenklooster in Huissen, o.a. ‘Kennismaken met Meester Eckhart’ en ‘De dood als bron van levenslust’. Zie: margahaas.nl/agenda/.

 

Marga Haas

Lees meer

Marga Haas (1972) is werkzaam als geestelijk verzorger in een hospice, geeft retraites in Dominicanenklooster Huissen, schrijft een tweewekelijkse blog (zie www.margahaas.nl) en zorgt voor man en twee kinderen. In alle werkzaamheden probeert zij de stilte en de eenheid te bewaren en de geestelijke weg te gaan. Een weg van vallen en opstaan! Op de Bezieling publiceert zij elke maand een korte overweging bij een bijbeltekst. Motto: ‘Silence is the language of God. All else is poor translation.’ (Rumi)

Meer van deze auteur

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Verder lezen

Meer van deze auteur

Over de Bezieling

De Bezieling is een gratis online kwaliteitsmagazine voor mensen die op zoek zijn naar inspiratie, bemoediging en ankerpunten in het leven en daarbij nieuwsgierig zijn naar wat de christelijke traditie te bieden heeft.

Aanmelding nieuwsbrief

Ja, ik wil op de hoogte blijven van nieuwe artikelen op de Bezieling!

Boekenladder

Van Kribbe tot Kerststal. Franciscus van Assisi en de eerst levende kerststal Adveniat, 168 blz., € 9,99 (of € 4,- vanaf 100 exemplaren)
Nikolaas Sintobin Hoe oude wijsheid jouw leven in bloei zet KokBoekencentrum/Lannoo, 2023, 173 blz., € 20,-.
Marinus van den Berg Spreken en luisteren met je hart Ark Media, 2023, 130 blz., € 17,99.
Lammert de Hoop (red.) Reis naar de stilte Adveniat, 112 blz., € 19,95
Paus Franciscus Encycliek van paus Franciscus over broederschap en sociale vriendschap. Adveniat, € 15,-.

Direct Doneren

cross