Steun ons

Zijn zoals kinderen

Een ongelukje zit in een klein hoekje, zeker met drie kleine kinderen. Maar Annemarie van Diepen en haar gezin laten zich niet van de wijs brengen.

Door Annemarie van Diepen-Scheerboom

‘Auuuuuuuu!’ klonk het uit de andere hotelkamer. Een vreselijk gegil van onze kleuter. Mijn man was net onze dreumes op de wc aan het zetten, dus ik stoof er naartoe. Wat bleek? Een enorme tafel, zo een die je over het tweepersoonsbed kan schuiven, was op het kleutervoetje gevallen. Het deed blijkbaar zo veel pijn dat hij na vijf minuten nog steeds aan het gillen was. Terwijl hij inmiddels al met zijn pootje onder een koude kraan was gezet. Alleen een Pokémonfilmpje kreeg hem uiteindelijk stil. Een pijnlijke tegenvaller tijdens de vakantie, maar door de veerkracht van een kind gelukkig niet meer dan dat.

Dik en blauw

In het hotel was er iemand zo vriendelijk om even naar het zere pootje te kijken. Inmiddels was hij namelijk helemaal dik en blauw. Schuw keek onze zoon naar deze meneer. Geen wonder, ik zou me ook heel kwetsbaar voelen als ik niet eens fatsoenlijk weg kon rennen als dat nodig mocht zijn. Deze vriendelijke meneer had ons zoontje uiteindelijk zo ver gekregen om te proberen een stapje te lopen. ‘Auwauwauwauww!’ klonk het gelijk. Hij ging snel weer zitten. Het deed te veel pijn om erop te staan. Deze meneer en zijn vrouw, die assistente is bij een huisarts, stelden ons gerust: het zou best kunnen dat er alleen een grote kneuzing had plaatsgevonden. Mocht hij de dag erna nou alsnog te veel pijn hebben bij een stapje, dan waren we nog steeds op tijd om naar het ziekenhuis te gaan. Wij hoopten natuurlijk op ‘slechts’ een flinke kneuzing.

De dag erna deden de kleine stapjes nog steeds te veel pijn, dus vervolgens waren mijn man en mannetje een hele dag weg vanwege het ziekenhuisbezoek. Resultaat van dit bezoekje was dat kleine Daniël ingegipst met kinderkrukken en kinderrolstoel en al terugkwam. Hij was in het ziekenhuis wel wat verdrietig geweest, maar gelukkig had hij wel een hele lekkere stroopwafel gegeten met zijn papa. De volgende dag hebben we de rolstoel even goed getest: kleuter erin met zijn voetje hoog. Daar kon best nog een dreumes bovenop én een kleuter achter op de voetsteunen. In Limburg betekent dit dat we lekker van de heuvels af crosten. Dat vonden de ouders trouwens leuker dan de kinderen, maar toch.

Als een zeehondje

Na een weekje al mocht Daniël nieuw gips: dit keer loopgips dat ook nat mocht worden. Ons tweede deel van de vakantie hebben we in een klooster vlakbij zee doorgebracht. Een gebroken pootje betekent niet dat je niet als een zeehondje in de golven kan liggen. Die jongen had de tijd van zijn leven. Lopen deed nog wel pijn, maar hij begon het steeds meer te doen. Het verlangen om lekker te rennen maakt het ook zo aantrekkelijk om het steeds weer te blijven proberen.

Zoals kinderen

Ik heb hem geen een keer horen zeuren. Hij zei wel een keer dat het niet eerlijk is dat alleen hij niet kon lopen, maar we hoefden vervolgens niet allemaal een voetje te laten breken. Gelukkig. Dat we allemaal maar wat meer zoals kinderen mogen zijn. Ook in tijden dat we letterlijk of figuurlijk iets breken.

Annemarie van Diepen-Scheerboom

Lees meer

Annemarie van Diepen-Scheerboom is katholiek. Daarnaast is ze ook nog echtgenote, heeft ze drie kleine kinderen en is ze actief in haar kerk. Annemarie werkt als coach - zie coachemarie.nl - en ze schrijft columns voor zowel debezieling.nl als het Katholiek Nieuwsblad.
Ze studeerde biologie (Master of Science) en was een tijdlang werkzaam als biologiedocente in het middelbaar onderwijs. Gaande weg merkte ze dat persoonlijke ontwikkeling haar toch meer trok dan ontwikkelingen in de biologie op de middelbare school, wat leidde tot haar carrièreswitch.

Reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Verder lezen

Meer van 

Eerste week Advent 2022

Treurt

Treurt met de hemelen
Treur  alle mensen van goede wil
Treur en blaas op de midwinterhoorn

Treur om wie neerschieten zonder aanzien
Treur om wie kinderen, moeders, hoogbejaarden neerknallen
Treur om wie alle oorlogsrechten verpletteren
Treur om wie flats en scholen en ziekenhuizen niet ontzien
Treur om wie dorpen en steden verwoesten
Treur om alle verlies van menselijkheid

Treur  en blaas met heel je ademkracht omdat je de hoop niet opgeeft
Treur omdat je in vrede blijft geloven
Treur uit liefde voor alle kwetsbare onschuldige mensen
Treur zonder voorkeur
God houdt van iedere  mens die licht en liefde wil zijn

Treurt nu zoveel mensen op de vlucht moeten
Treurt om wie veilige herbergen in brand steken
Treurt zolang er getreurd moet worden
Zalig de treurenden die het goede voor ogen houden
Zalig de treurenden die gericht zijn op de Algoede


Marinus van den Berg
EERSTE ZONDAG VAN ADVENT
27 november 2022

Over de Bezieling

De Bezieling is een gratis online kwaliteitsmagazine voor mensen die op zoek zijn naar inspiratie, bemoediging en ankerpunten in het leven en daarbij nieuwsgierig zijn naar wat de christelijke traditie te bieden heeft.

Vrienden van de bezieling

De vriendenkring is in het leven geroepen om de basis van de Bezieling te verstevigen. De vrienden dragen in belangrijke mate bij aan de ontwikkeling en financiële stabiliteit van het platform.

Het lidmaatschap bedraagt 60 euro per jaar (méér mag) en kan op ieder moment ingaan. Als Vriend maak je de Bezieling mee mogelijk en daarmee de ontmoeting van hedendaags leven en christelijke spiritualiteit.

Volg de bezieling

Aanmelding nieuwsbrief

cross