Steun ons

"Tijd om ons huis weer te verkreukelen"

En plots was het thuiswerken voor kleuters een feit. Net bevallen van haar derde kind kwam Annemarie Scheerboom de lockdown niet slecht uit. Maar nu de regels weer versoepelen vindt ze dat goed nieuws. "Want wat heb je aan fitheid, leuke kids en een opgeruimd huis als je de vreugde daarvan niet met anderen kunt delen."

Door Annemarie van Diepen-Scheerboom

Dit stukje zit ik te typen na de (voorlopig) laatste coronapersconferentie. Het crisissfeertje is eraf en dat geeft ruimte voor reflectie. Dat geldt voor beleidsmakers, maar ook voor onszelf. Waar heeft deze crisis ons gebracht? En is dat waar we willen zijn? Deze vraag probeer ik voor mezelf persoonlijk te beantwoorden.

Op het moment dat het land zo goed als op slot ging dacht ik: Yes! Eindelijk rust! Begrijp me niet verkeerd, het virus zelf is natuurlijk hartstikke naar. Maar elk nadeel heeft zo zijn voordeel: onze oudste van vier ging net een paar weekjes naar school, maar dat hoefde ineens niet meer. Thuiswerken voor kleuters was ineens een feit. Voor mij was dat ideaal. Nog nabloedend van de bevalling van onze jongste (de teller staat nu op drie) probeerde ik het halen en brengen van en naar school elke dag mogelijk te maken. Ook stond er nog steeds kraamvisite op de planning. De eerste dagen dat ik niet hoefde te halen en brengen of af hoefde te spreken (en besefte dat klussen in huis toch nog geen goed idee was), ben ik thuisgebleven, heb ik de kinderen te eten en te drinken gegeven en daar was ook alles mee gezegd. De rest van de tijd heb ik lekker in bed gelegen. Na deze dagen van toprust is het bloeden eindelijk gestopt. Net op tijd, want de verloskundige zei me dat als het die week niet gestopt was, ik naar het ziekenhuis had gemoeten.

Innig gezinsleventje

De crisis duurde alleen wat langer dan een weekje. Het was geen vakantie, dus er moesten keiharde resultaten geboekt worden. Tenminste, zo bloedfanatiek stortte ik mij op het huiswerk van mijn kleuter. Stel je voor dat hij een leerachterstand zou krijgen! Gelukkig dat ik ook nog zo’n schat van een man heb die me in de loop van de weken deed inzien dat die gedachte belachelijk was. Het was even worstelen met het nieuwe normaal, maar uiteindelijk werd het ook best normaal. Het enige dat ik echt moeilijk vond was om in die tijd mijn oma veel minder te zien. Maar het gebrek aan sociale afspraken gaf ons wel de ruimte om een heel innig gezinsleventje te leiden. Hier hoorde in de avond ook de ontdekte realityseries op Netflix bij. Manlief en ik hebben aan de hand van een aantal inspirerende woonprogramma’s en onze voorkennis à la Opgeruimd van opruimgoeroe Marie Kondo ons huis ook even flink verbeterd. Ik moet eerlijk zeggen dat ik best trots op het resultaat ben. Hoewel ons kroost de gave heeft om in minder dan geen tijd een enorme bende te maken, hebben we het huis nu zo ingericht dat die bende in iets meer dan geen tijd opgeruimd kan worden.

Verbinding

Een net huis hebben heeft ook een keerzijde: elk oneffenheidje probeer ik nu te voorkomen. Het mag haast niet meer troeperig zijn. Als die kleintjes vervolgens netjes een koekje zitten te eten en ik ze allebei een bordje onder hun koekje schuif, denk ik: dit heb ik zelf als kind geeneens hoeven te doen! En dat terwijl mijn moeder een hekel had aan een vieze vloer. Dan weet je dat er ergens iets mis gaat.

In de laatste persconferentie was er goed nieuws: er zou weer van alles versoepeld worden. Wat mij betreft maar goed ook. Tijd om ons huis weer te verkreukelen en te gebruiken waar het voor is gemaakt. Om weer de verbinding op te zoeken. Want wat heb je eigenlijk aan fitheid, zulke leuke kids en een fijn huis als je de vreugde daarvan niet met anderen kunt delen.

Annemarie van Diepen-Scheerboom

Lees meer

Annemarie van Diepen-Scheerboom is katholiek. Daarnaast is ze ook nog echtgenote, heeft ze drie kleine kinderen en is ze actief in haar kerk. Annemarie werkt als coach - zie coachemarie.nl - en ze schrijft columns voor zowel debezieling.nl als het Katholiek Nieuwsblad.
Ze studeerde biologie (Master of Science) en was een tijdlang werkzaam als biologiedocente in het middelbaar onderwijs. Gaande weg merkte ze dat persoonlijke ontwikkeling haar toch meer trok dan ontwikkelingen in de biologie op de middelbare school, wat leidde tot haar carrièreswitch.

Reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Verder lezen

Meer van 

Een kaars opsteken voor... Allerzielen 2022


Een kaars opsteken wil ik
Voor mijn oudste broer
Voor mijn twee overleden zussen
Voor mijn zeer jonge neefjes nog geen jaar in dit leven
Voor mijn ouders
Voor de vermiste vader en zoon van Terschelling
Zoveel meer namen wil ik noemen
De namen ook van wie dit leven niet meer konden verdragen
Maar dan toch ook
Een kaars voor die gesneuvelde jonge Russen
Een kaars voor die gevallen Oekraïners
afgeslacht op een zinloos duister oorlogsveld
Zij zijn ook kinderen van, geliefden van, jonge vaders
En dan die jongens en meisjes
In de leeftijd van dansen en feest vieren
Doodgedrukt in een enge straat
Zij hebben ook ouders, zussen en broers
Zij laten ook een onpeilbare leegte na
Ik kom kaarsen tekort …
 

Marinus van den Berg
ALLERZIELEN
2 november 2022

Over de Bezieling

De Bezieling is een gratis online kwaliteitsmagazine voor mensen die op zoek zijn naar inspiratie, bemoediging en ankerpunten in het leven en daarbij nieuwsgierig zijn naar wat de christelijke traditie te bieden heeft.

Vrienden van de bezieling

De vriendenkring is in het leven geroepen om de basis van de Bezieling te verstevigen. De vrienden dragen in belangrijke mate bij aan de ontwikkeling en financiële stabiliteit van het platform.

Het lidmaatschap bedraagt 60 euro per jaar (méér mag) en kan op ieder moment ingaan. Als Vriend maak je de Bezieling mee mogelijk en daarmee de ontmoeting van hedendaags leven en christelijke spiritualiteit.

Volg de bezieling

Aanmelding nieuwsbrief

cross