Steun ons

Stad met twee gezichten

20 januari 2020
3 minuten
Lyintha Movrin: Je 'innerpersoon' blijft in beweging.
Lyintha Movrin: Je 'innerpersoon' blijft in beweging.

Marinus van den Berg bezoekt Sittard "een stad met nieuwe dure appartementen, maar ook een stad waar steeds meer kinderen in 'uitkeringsgezinnen' leven". Hij bezoek een expositie en 'Geheime tuinen'. De stad zet zijn ziel meer in beweging dan hij vooraf vermoedde. 

Door Marinus van den Berg

Het is de voorlaatste dag van de expositie. Morgen zal er een publieksprijs, een schoolprijs en een kunstenaarsprijs worden uitgereikt. Dan eindigt een expositie van lokale en regionale kunstenaars en waaraan ook leerlingen van het DaCapo college mochten deelnemen. De expositie vond plaats op een historische plek in Sittard: het gerestaureerde Mariapark tegenover de basiliek en bedevaartskerk dichtbij de Markt.

Wat mij betreft mag er een eerste prijs gaan naar een leerlinge, Lyintha Movrin. Haar werk bleef op mijn netvlies hangen: ze heeft bij het thema 'beweging' een werk gemaakt met de titel: Je 'innerpersoon' blijft in beweging. Ik keek naar een tekening van een persoon in wiens innerlijk leven (waar je de ziel zou kunnen vermoeden) je twee met elkaar verbonden gezichten ziet. De twee gezichten in beweging lijken een variatie op de emoticons waarvan de een lacht en de ander huilt. Je kunt ook denken aan iemand die vertelt over innerlijke stemmen die dan weer droevig en dan weer juichend zijn. Het werk is fascinerend en verontrustend ontzagwekkend tegelijk. Hoe voelen jongeren zich in deze tijd? Dit werk liet me niet onbewogen.

Dubbelgezicht

Het was half twee in de middag en de voorliggende uren waren voorbijgevlogen. Mede vanwege de stadsgids Theo Timmermans, een vrijwilliger die ons door enkele Geheime Tuinen en ook enkele niet erkende maar zeker even bijzondere tuinen had geleid. Luisterend en kijkend, ook tussen de regels door, leerde ik Sittard kennen als een stad met een dubbelgezicht: een stad waarmee Toon Hermans een haat liefde verhouding had vanwege het faillissement van zijn vader en vanwege een ongelukkige liefde. "Een lieve kleine stad die ook veel geleden heeft”, lees ik in het boekje Uit & thuis in Sittard. (1)

Sittard is een stad met nieuwe dure appartementen maar ook een stad waar steeds meer kinderen in 'uitkeringsgezinnen' leven; een stad waarin steeds minder betaalde tuinmannen zijn voor de tuinen en de parken en dus een dringende behoefte aan vrijwilligers is om het werk te doen; een stad die met leegloop en leegstand van winkels kampt; een stad waar de biercultuur van het grote 'Oktoberfest' meer gemeentelijke aandacht lijkt te wekken dan het culturele erfgoed, terwijl Sittard ook een stad is waar meer kloosters en kerken zijn op enkele honderden vierkante meter dan waar ook in ons land.

Levensboom

Misschien was het vandaag de laatste keer om de tuin met een begraafplaats voor zusters te bezoeken nu het hele terrein is opgekocht en er misschien woonappartementen komen. Nu nog een oase van stilte hoorden we van de schoenmaker die er een huisje heeft. We keken naar de Ginkgoboom, ook wel Levensboom genoemd. We bezochten de begraafplaats waar bisschop Gijsen ligt, de mooie kapel van de zusters Karmelieten en een ondergrondse gang waar in de oorlog een kind ter wereld kwam en waar in voorbije jaar een kerstviering was begonnen.

Vanaf het station liep ik naar de Markt en passeerde de kleine zaterdagse biologische markt. Een uurtje later vertelde, in het karakteristieke hotel Limbourg aan de Markt, Wim Kallen, een van de auteurs van Uit & thuis in Sittard, me enthousiast over bomen en voedselbossen die je altijd iets teruggeven en welke toekomstperspectieven dit kan bieden aan boeren die opnieuw over hun leven en werken moeten en willen nadenken. Wim, leraar op een school, vertelde over zijn 'digitale jongeren' die meer en meer zeggen moe te zijn – Toon Hermans dichtte al 'waarom zijn de mensen zo moe' – maar ook over hun groeiende interesse voor de voedselbossen als een weg om weer dichterbij de aarde te komen.

Bij Boekhandel Krings las ik op de terugweg in de juist verschenen hertaling door Paul Claes van Gedichten 1917-1930 van T.S. Eliot. (2) Twee dagen voor het feest van Driekoningen las ik weer dat jaarlijks te lezen gedicht van de bizarre reis van de wijzen en hoe ze zich na die reis niet meer thuisvoelden in hun zomerpaleizen. Een reis van nieuwsgierigen in wintertijd was een pelgrimage geworden die hen uit hun comfortzone had gehaald. Deze winterdag met zon was voor mij een herontdekking van Sittard. Ik wist niet dat daar zoveel te beleven was dat mijn ziel in beweging zette.

----------------------

(1) Niek Bremen, Peter van Deursen, Wim Kallen, Uit &t huis in Sittard.

(2) T.S. Eliot, Gedichten 1917 – 1930. Koppernik, 2019, 224 blz., € 34,50.

Marinus van den Berg

Lees meer

Marinus van den Berg (1947, Wijhe) was tot 2016 geestelijk verzorger in verpleeghuis Antonius-IJsselmonde in Rotterdam. Hij studeerde aan het gymnasium van de paters karmelieten in Zenderen, theologie aan de Katholieke Hogeschool Utrecht en de universiteit van Yale (VS). In 1977 werd hij priester gewijd. Hij is als geestelijk begeleider gespecialiseerd in het bijstaan van stervenden en rouwenden. Marinus schrijft met regelmaat bijdragen voor de Bezieling: persoonlijke overwegingen en observaties en woorden ter inspiratie. Ook is hij auteur van tientallen boeken over de omgang met verlies, rouw en dood. Enkele recente publicaties: Rouwen in de tijd; Lijden verlichten; Meegaan tot het eind; en Na werk tijd. Zijn motto: “Van zwijgen naar benoemen: dat kan lijden verlichten.”

Reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Verder lezen

Meer van 

Eerste week Advent 2022

Treurt

Treurt met de hemelen
Treur  alle mensen van goede wil
Treur en blaas op de midwinterhoorn

Treur om wie neerschieten zonder aanzien
Treur om wie kinderen, moeders, hoogbejaarden neerknallen
Treur om wie alle oorlogsrechten verpletteren
Treur om wie flats en scholen en ziekenhuizen niet ontzien
Treur om wie dorpen en steden verwoesten
Treur om alle verlies van menselijkheid

Treur  en blaas met heel je ademkracht omdat je de hoop niet opgeeft
Treur omdat je in vrede blijft geloven
Treur uit liefde voor alle kwetsbare onschuldige mensen
Treur zonder voorkeur
God houdt van iedere  mens die licht en liefde wil zijn

Treurt nu zoveel mensen op de vlucht moeten
Treurt om wie veilige herbergen in brand steken
Treurt zolang er getreurd moet worden
Zalig de treurenden die het goede voor ogen houden
Zalig de treurenden die gericht zijn op de Algoede


Marinus van den Berg
EERSTE ZONDAG VAN ADVENT
27 november 2022

Over de Bezieling

De Bezieling is een gratis online kwaliteitsmagazine voor mensen die op zoek zijn naar inspiratie, bemoediging en ankerpunten in het leven en daarbij nieuwsgierig zijn naar wat de christelijke traditie te bieden heeft.

Vrienden van de bezieling

De vriendenkring is in het leven geroepen om de basis van de Bezieling te verstevigen. De vrienden dragen in belangrijke mate bij aan de ontwikkeling en financiële stabiliteit van het platform.

Het lidmaatschap bedraagt 60 euro per jaar (méér mag) en kan op ieder moment ingaan. Als Vriend maak je de Bezieling mee mogelijk en daarmee de ontmoeting van hedendaags leven en christelijke spiritualiteit.

Volg de bezieling

Aanmelding nieuwsbrief

cross