Steun ons

Groeten

19 december 2022
2 minuten

Het lijkt een klein gebaar: groeten, even zien en gezien worden. Niet meetbaar of evidence-based, maar je komt weer anders thuis – ook als niemand wacht – als je mensen hebt gezien, gegroet bent en jij ook gegroet hebt.

Door Marinus van den Berg

"Ik ga naar buiten om mensen te zien. Binnen is ook niks." Ze zit met een man aan een tafeltje voor de Surinaamse-Chinese toko. Ik haal er mijn avondeten af. Ze ziet er gerimpeld en mager uit. De man niet veel anders. Het is ook vandaag weer een koude decemberdag met gladde stoepen. Morgen is het de vierde Adventszondag. “Binnen is ook niks”, zegt ze. In haar huis is niemand die op haar wacht en zij verwacht misschien ook wel niemand. Vooral die eerste zin raakte me: “Ik ga naar buiten om mensen te zien.”

Inderdaad is dat wat er gebeurt: buiten zie je mensen. Buiten zijn je 'neighbours', je naasten, je naobers, je buren. In het Oosten groet men elkaar hoor ik in het televisieprogramma Petrus zeggen. In het Westen niet. Het lijkt me wat zwart wit. In de supermarkt praat ik even met een buur en zijn zoontje van een jaar of tien. In de coronatijd zagen we elkaar elke ochtend. Zij en hij liepen in de ochtend een rondje. Ik doe het nu meer later op de dag. Leuk ze even te ontmoeten. Een medewerker hoopt dat Kroatië zal winnen. Zijn vriendin is vandaar. Er werken hier veel Neder-Marokkanen in de super. De sfeer is goed en behulpzaam.

Het weer was mooi om te zien, maar het vallen van gisteren maakte me bang voor weer vallen. Morgen in de middag word ik in Nederweert verwacht voor een herinneringsbijeenkomst georganiseerd door een uitvaartonderneming.

Mensen gaan naar buiten, zien en groeten elkaar. Ieder heeft zijn verhaal om te komen. Groeten heeft zin ook als iemand niet teruggroet. Groeten is iemand een goede dag wensen. Groeten bouwt op. Groeten is een vorm van zegenen en gezegend worden: je wordt gezien.

Deze vrouw heeft die man ontmoet. Ik weet niet of ze elkaar kennen, maar ze lijken hetzelfde te willen: mensen zien. Later in de middag kijk ik naar wat de troostwedstrijd heet. Ze zijn moe en beginnen slordig te spelen, zegt een commentator.

Het woord slordig treft me: je staat niet meer op scherp, je aandacht verslapt, je zit je tijd uit, je hebt het heilig vuur niet meer. “Iemand die je groet kan het levensvuur weer doen oplaaien”, hoorde ik in een tv-gesprek van en met mensen die weet hebben van psychisch lijden. Je kunt voor elkaar soms meer betekenen dan welke deskundige ook. Dit is niet wat heet: 'evidence-based'.

Wat menselijkheid, iemand groeten, iemand een goede dag toewensen betekent is niet meetbaar. Jezus was een wonder van ontmoeting las ik eens bij de karmeliet Jo Tichgeler. Hij leeft niet meer, maar deze zin heb ik onthouden. Je komt weer anders thuis – ook als niemand wacht – als je mensen hebt gezien. Als je gezien en gegroet bent en jij ook gegroet hebt. Er zijn mensen die niet meer naar buiten kunnen, mensen die voor het raam zitten of op bed liggen. Iemand die buiten zwaait, groet, kan het leven binnen warmer maken.

 

 

 

 

Marinus van den Berg

Lees meer

Marinus van den Berg (1947, Wijhe) was tot 2016 geestelijk verzorger in verpleeghuis Antonius-IJsselmonde in Rotterdam. Hij studeerde aan het gymnasium van de paters karmelieten in Zenderen, theologie aan de Katholieke Hogeschool Utrecht en de universiteit van Yale (VS). In 1977 werd hij priester gewijd. Hij is als geestelijk begeleider gespecialiseerd in het bijstaan van stervenden en rouwenden. Marinus schrijft met regelmaat bijdragen voor de Bezieling: persoonlijke overwegingen en observaties en woorden ter inspiratie. Ook is hij auteur van tientallen boeken over de omgang met verlies, rouw en dood. Enkele recente publicaties: Rouwen in de tijd; Lijden verlichten; Meegaan tot het eind; en Na werk tijd. Zijn motto: “Van zwijgen naar benoemen: dat kan lijden verlichten.”

Reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Verder lezen

Aardbeving in Syrië en Turkije

Zijn  Uw Handen groot genoeg
Groot genoeg
om ze allemaal op te vangen
al die mensen in hun slaap overvallen
hun huizen als kaartendozen ineengestort
ontelbaren nog door de dood getroffen

Zijn onze handen groot genoeg
Voldoende open en bereid
Om ze allemaal te helpen
Onder het puin vandaan
Gewond of overleden
Al die onbekende mensen

Onze vraag is  onze smeekbede
Een bede van ontreddering
Een  appel om ontferming
Dat we doen wat we kunnen doen
Dat we hen niet aan hun lot overlaten
In deze bevende wereld.

Marinus van den Berg,
6 februari 2023

(Meer Gedichten & Gebeden)

Over de Bezieling

De Bezieling is een gratis online kwaliteitsmagazine voor mensen die op zoek zijn naar inspiratie, bemoediging en ankerpunten in het leven en daarbij nieuwsgierig zijn naar wat de christelijke traditie te bieden heeft.

Vrienden van de bezieling

De vriendenkring is in het leven geroepen om de basis van de Bezieling te verstevigen. De vrienden dragen in belangrijke mate bij aan de ontwikkeling en financiële stabiliteit van het platform.

Het lidmaatschap bedraagt 60 euro per jaar (méér mag) en kan op ieder moment ingaan. Als Vriend maak je de Bezieling mee mogelijk en daarmee de ontmoeting van hedendaags leven en christelijke spiritualiteit.

Aanmelding nieuwsbrief

Ja, ik wil op de hoogte blijven van nieuwe artikelen op de Bezieling!

cross