Steun ons

Mooie verhalen

2 januari 2018
3 minuten

Dat het een jaar met mooie verhalen mag worden. Dat wensen wij u als redactie en medewerkers van de Bezieling van harte toe. René Grotenhuis zag het op tv en herkent het in het leven van alledag. Het draait niet om cijfers en rankings, maar om de verhalen daarachter. "Voor heel veel mensen bestaat het leven niet uit topprestaties. Ze doen hun werk voor de klas, in het verpleeghuis, als wijkagent op straat, als bouwvakker op de steiger. Zij zijn trots op de mooie verhalen die ze maken. De zuurstof waarvan ze leven"

Door René Grotenhuis

Ik heb de afgelopen dagen het Olympisch Kwalificatietoernooi voor het schaatsen op de winterspelen in Korea gevolgd. Erben Wennemars was een van de analisten van dienst en na afloop van het toernooi beantwoordde hij met Jeroen Stekelenburg vragen van kijkers. Aan het eind komt de (volgens Stekelenburg) onvermijdelijke vraag: hoeveel medailles gaan we halen in Pyeongchang? Wennemars antwoordt dat de 24 medailles van Sotsji niet geëvenaard laat staan verbeterd hoeven te worden, 12 tot 15 lijkt hem een mooi resultaat. Maar dan voegt hij daaraan toen: "Ik hoop vooral dat we mooie verhalen maken." Deze Olympische Spelen zijn geslaagd, zegt hij, als we als team geopereerd hebben en er met al die verschillende commerciële ploegen met hun eigen belangen een mooi verhaal maken."

Echt betekenis

Het trof mij omdat hij de Olympische Spelen als hoogtepunt van sportieve aspiraties niet vertaalt in goud, zilver en brons maar in ‘mooie verhalen’, in opereren als team door het overbruggen van verschillende belangen. Erben verwoordt daarmee wat echt betekenis geeft.

Voor heel veel mensen bestaat het leven niet uit topprestaties. Ze doen hun werk voor de klas, in het verpleeghuis, als wijkagent op straat, als bouwvakker op de steiger. Hun managers mogen pronken met rankings. Politici mogen trots wijzen op de groei van het bruto nationaal product of de daling van de werkloosheidscijfers. Mensen op de werkvloer ervaren dat niet als hun resultaten, ze delen er niet in. Zij zijn trots op de mooie verhalen die ze maken: Op de leerlingen in de klas die enthousiast raken over een natuurkundig verschijnsel of een geschiedenis verhaal. Op de bewoner van het verpleeghuis die tevreden aan zijn advocaatje met slagroom nipt op Nieuwjaarsdag. Op het contact met de hangjongeren van de wijk dat voorkomt dat ze afglijden. Op het teamwerk op de steiger als een lastige technische klus is geklaard. Mensen maken elke dag verhalen en dat is de zuurstof waarvan ze leven. Niet de hogere cijfers in de prestatie-indicatoren zijn datgene waar ze het voor doen. Die zijn niet van hen, maar van managers en bestuurders die elkaar graag de loef af steken.

Voor veel mensen valt het leven rond hun dertigste in de plooi: ze weten wat ze kunnen en wat ze zullen doen. Ze hopen dat ze het kunnen bijbenen als het gaat om technische vernieuwing of opgeschroefde efficiency. Dat moet nu eenmaal. Waar ze echt van leven zijn de verhalen die ze maken. Ik herinner me uit de staking van schoonmakers enkele jaren geleden hoezeer ik ontroerd werd door hun beroepstrots. Als ze 's avond laat of ’s morgens vroeg in een stil kantoor soppen en dweilen is dat hun verhaal en de overtuiging dat hun werk, vaak ongezien, betekenisvol is.

Elfstedenkruisje

Premier Rutte heeft niet zoveel met verhalen, hij laat liever resultaten zien, waar mensen in hun portemonnee iets van merken. Als je iets van visie wilt, zei hij, moet je maar naar de oogarts.

Misschien zit hier wel de kern van de scheiding tussen de laag van bestuurders en managers en grote delen van de samenleving. Bestuurders en managers denken dat het om cijfers, procenten, marktaandelen en resultaten gaat en dat verhalen er niet toe doen. Voor veel mensen draait het in hun werk om verhalen die elke dag opnieuw gemaakt worden, die veel krachtiger zijn dan vijf plaatsen stijgen in de ranking of een half procent meer groei.  Natuurlijk doen resultaten ertoe. Als we in februari uit Pyeongchang terugkomen met nul medailles is het chagrijn en de zurigheid vast en zeker groot.

In dat vraag-en-antwoordspel maakte Wennemars zijn uitspraak over het belang van verhalen ook direct geloofwaardig. Als tijdens de Olympische Spelen de Elfstedentocht wordt gereden, zei hij, dan ga ik naar huis. Ik ga hier niet populair lopen doen voor de tv, als in Nederland zich dit hoofdstuk van mijn verhaal zou afspelen. Hij zal ergens in de massa rijden, niet winnen, maar het Elfstedenkruisje zal hij veel meer koesteren dan alle glamour en aandacht van de Spelen.

René Grotenhuis

Lees meer

René Grotenhuis (1951-2021) studeerde theologie en was zes jaar werkzaam als pastoraal werker in de wijk Ondiep (Utrecht). Daarna werkte hij o.a. als directeur in de thuiszorg, voor Pharos, kenniscentrum voor vluchtelingen en gezondheidszorg en (tot 2013) als algemeen directeur van Cordaid. Hij was vicevoorzitter van VKMO (Vereniging van Katholieke Maatschappelijke Organisaties). Hij schreef ‘Van Macht ontdaan” (2015) en ‘Zout’ (2020) over de betekenis van de christelijke traditie in onze tijd. Tot aan zijn overlijden, 8 december 2021, was René columnist, voorzitter van het bestuur en hoofdredacteur van de Bezieling.

Reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Verder lezen

Meer van 

Overdenkingen René Grotenhuis gebundeld

December vorig jaar overleed René Grotenhuis, hoofdredacteur van de Bezieling. Zijn overdenkingen over leven en sterfelijkheid, die hij voorafgaand aan een ingrijpende operatie  schreef,  zijn nu gebundeld: Woorden op de drempel. De bundel is te bestellen bij uitgeverij Adveniat. De opbrengst komt ten goede aan de Bezieling. (Lees meer)

Over de Bezieling

De Bezieling is een gratis online kwaliteitsmagazine voor mensen die op zoek zijn naar inspiratie, bemoediging en ankerpunten in het leven en daarbij nieuwsgierig zijn naar wat de christelijke traditie te bieden heeft.

Vrienden van de bezieling

Als ‘Vriend van de Bezieling’ heb je een streepje voor. Je deelt mee in drie extra’s, exclusief voor de vrienden:

  • ontmoet je favoriete Bezielingmedewerker
  • ontvang gratis ons jaarboek
  • neem deel aan het tentoonstellingsbezoek.

Het lidmaatschap kost 60 euro per jaar (méér mag) en kan op ieder moment ingaan. Als Vriend draag je bij aan een stabiele basis voor de Bezieling en daarmee aan de ontmoeting van hedendaags leven en christelijke spiritualiteit.

Volg de bezieling

Aanmelding nieuwsbrief

cross