Steun ons

Lieveling

18 september 2018
2 minuten

Paulien van Bohemen is pastor in een verpleeghuis. Ze tekent scènes op uit het dagelijks leven daar. "Soms zou ik willen dat ik mijn hoofd eraf kon schroeven."

Door Paulien van Bohemen

“Ik wil naar huis.” Een stukje brood met cervelaatworst verdwijnt in haar mond. Ze kauwt en slikt. “Hoe kom ik thuis?” Terwijl ze naar buiten tuurt, prikt ze op haar bord, net naast het laatste stukje brood. “Ik mis mijn moeder.” Ze legt haar vork neer en schuift haar stoel naar achteren. Ze steunt op haar rollator, komt overeind en loopt de huiskamer uit. Op de gang aarzelt ze even. Ze kijkt rechts en links. Ze gaat rechtsaf en passeert de verpleegpost, een rolstoel, een stofzuiger. Bij een tillift blijft ze staan. “Wat een eng ding.” Ze huivert en schuifelt verder.

Bijna aan het einde van de gang stopt ze. “Kijk, daar is mijn lieveling,” wijst ze. Ze versnelt haar pas. Licht hijgend arriveert ze bij het Mariabeeld dat op ooghoogte tegen de muur is bevestigd. Het staat op een plankje. “Dag Maria,” prevelt ze. Ze haalt haar wijsvinger over het hoofd van het beeld. “Bah, u heeft stof op uw hoofd. Hoe lang staat u hier eigenlijk al? Heeft u geen vervangster? Het is toch niet te doen om constant dat kind vast te moeten houden? Ik zou er een lamme arm van krijgen.” Ze gaat op haar rollator zitten, maakt een kruisteken en buigt haar hoofd. “Maria, ik kom u eigenlijk om een kleine gunst vragen. Of u mij misschien wat rust kunt geven in mijn hoofd. Alles is in de war van binnen. Soms zou ik willen, dat ik mijn hoofd eraf kon schroeven.” Ze geeft zichzelf drie klapjes op haar hoofd. “Maria en dan wil ik u nog wat vragen. Een iets grotere gunst, zeg maar.” Ze komt moeizaam overeind en brengt haar mond fluisterend bij het rechteroor van het Mariabeeld. “Weet u waar de sleutel van de buitendeur is? Bij de hoofdzuster? Of heeft de dokter hem? Toe, zeg het me,” Ze trekt haar hoofd terug en gaat weer zitten. Maria staart haar aan met ondoorgrondelijke blik, een vage glimlach om de lichtroze lippen van gips. “Zeg iets! Of, heeft u hem? Is dat het? Dat is het! Kom, moedertje Maria, laat me niet in de steek.” Ze houdt haar rechterhand op en smeekt. “Lieveling, geef me toch alstublieft die sleutel. Ik hou echt heel veel van u, maar ik wil nu echt naar huis. Mijn moeder weet niet waar ik blijf. U als moeder zou toch moeten weten hoe het voelt om ongerust te zijn over je kind.”

--------------

Vrijdag 21 september a.s. is het wereld-alzheimerdag. Voor meer informatie zie de site dementie.nl.

Paulien van Bohemen

Lees meer

Paulien van Bohemen (1982, Tilburg) is werkzaam als geestelijk verzorger in een woon-zorgcentrum voor ouderen. Daarnaast is ze geestelijk verzorger in een hospice en werkt ze als zzp'er in de eerstelijns geestelijke verzorging (geestelijke verzorging bij mensen thuis). Ze studeerde theologie aan de Theologische Faculteit Tilburg en maakte na het behalen van haar propedeuse de overstap naar HBO-verpleegkunde. Ze was vier jaar werkzaam als verpleegkundige in de psychiatrie. Later hervatte ze de studie theologie, maar nu aan de Fontys Hogeschool te Tilburg. Daar studeerde ze in 2015 cum laude af. Haar motto: “Dat God er is, is een vreemd, maar onvervreemdbaar weten (vrij naar een liedregel uit het lied Om het Geheim van A. Bosch).”

Reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Verder lezen

Eerste week Advent 2022

Treurt

Treurt met de hemelen
Treur  alle mensen van goede wil
Treur en blaas op de midwinterhoorn

Treur om wie neerschieten zonder aanzien
Treur om wie kinderen, moeders, hoogbejaarden neerknallen
Treur om wie alle oorlogsrechten verpletteren
Treur om wie flats en scholen en ziekenhuizen niet ontzien
Treur om wie dorpen en steden verwoesten
Treur om alle verlies van menselijkheid

Treur  en blaas met heel je ademkracht omdat je de hoop niet opgeeft
Treur omdat je in vrede blijft geloven
Treur uit liefde voor alle kwetsbare onschuldige mensen
Treur zonder voorkeur
God houdt van iedere  mens die licht en liefde wil zijn

Treurt nu zoveel mensen op de vlucht moeten
Treurt om wie veilige herbergen in brand steken
Treurt zolang er getreurd moet worden
Zalig de treurenden die het goede voor ogen houden
Zalig de treurenden die gericht zijn op de Algoede


Marinus van den Berg
EERSTE ZONDAG VAN ADVENT
27 november 2022

Over de Bezieling

De Bezieling is een gratis online kwaliteitsmagazine voor mensen die op zoek zijn naar inspiratie, bemoediging en ankerpunten in het leven en daarbij nieuwsgierig zijn naar wat de christelijke traditie te bieden heeft.

Vrienden van de bezieling

De vriendenkring is in het leven geroepen om de basis van de Bezieling te verstevigen. De vrienden dragen in belangrijke mate bij aan de ontwikkeling en financiële stabiliteit van het platform.

Het lidmaatschap bedraagt 60 euro per jaar (méér mag) en kan op ieder moment ingaan. Als Vriend maak je de Bezieling mee mogelijk en daarmee de ontmoeting van hedendaags leven en christelijke spiritualiteit.

Volg de bezieling

Aanmelding nieuwsbrief

cross