Steun ons

Dicht bij haar

25 mei 2021
2 minuten

Paulien van Bohemen is geestelijk verzorger in een verpleeghuis. Ze tekent scènes op uit het dagelijks leven aldaar. "Ik mis haar zo verschrikkelijk, dat het pijn doet." 

Door Paulien van Bohemen

“Wie is daar? Ik ben in de slaapkamer, kom maar verder.” Ze ligt op haar rug op bed, bovenop de deken. “Ah, jij bent het. Leg mijn badjas maar op bed, dan kun je op die stoel zitten”, wijst ze.

Dikke regendruppels tikken tegen het slaapkamerraam. “Wat een rare lente, zeg. Het is geen weer om ook maar iets te ondernemen. Dus lig ik hier maar te liggen. Misschien kun jij de wolken wegschuiven?” Ze staart  naar het plafond.

“Ik heb je al eens verteld over Paula, mijn dochter. Deze week is het vier jaar geleden, dat ze overleed aan die rotziekte. Ik mis haar zo verschrikkelijk, dat het pijn doet. Pijn in mijn maag.” Ze legt een hand op haar buik.

“Toen ze net dood was, vroeg ik me de hele tijd af waarom. Waarom moet mij dit overkomen?" Ik heb die vraag wel duizend keer gesteld. Aan mezelf. Aan mijn man. Aan God. Ik vond het zó onrechtvaardig. Maar inmiddels heb ik het antwoord gevonden, denk ik.” Ze sluit haar ogen.

“Destijds was ik helemaal niet blij, dat ik zwanger was van Paula. Ik had een tweeling van net een jaar. Handenbindertjes, die jongetjes. Ik kon echt niet al zo snel nóg een kind gebruiken. Het was een zware tijd. Ik denk nu, dat ik Paula heb moeten afgeven als straf. Omdat ik zo ondankbaar was toen ik zwanger was van haar.”

Een stevige windvlaag doet het kantelraampje klapperen. Ze opent haar ogen. Een traan biggelt uit haar ooghoek en belandt op het hoofdkussen. “Het doet zo’n zeer, meisje.” Ze wrijft zachtjes over haar buik. “Was ik maar dankbaar geweest, toen. Och, ik zou er alles voor over hebben om haar te zien. Haar aan te raken.”

Ze draait haar hoofd opzij. “Weet je wat ik sinds een paar weken doe? Een paar keer per dag mijn adem inhouden. Om te ervaren hoe het is om dood te zijn. Dan weet ik wat Paula nu voelt en ben ik dicht bij haar. Ik kan mijn adem inmiddels al best lang inhouden”, zegt ze met lichte trots.

“Ik oefen zo tegelijk voor mijn eigen dood.”

Paulien van Bohemen

Lees meer

Paulien van Bohemen (1982, Tilburg) is werkzaam als geestelijk verzorger in een woon-zorgcentrum voor ouderen. Daarnaast is ze geestelijk verzorger in een hospice en werkt ze als zzp'er in de eerstelijns geestelijke verzorging (geestelijke verzorging bij mensen thuis). Ze studeerde theologie aan de Theologische Faculteit Tilburg en maakte na het behalen van haar propedeuse de overstap naar HBO-verpleegkunde. Ze was vier jaar werkzaam als verpleegkundige in de psychiatrie. Later hervatte ze de studie theologie, maar nu aan de Fontys Hogeschool te Tilburg. Daar studeerde ze in 2015 cum laude af. Haar motto: “Dat God er is, is een vreemd, maar onvervreemdbaar weten (vrij naar een liedregel uit het lied Om het Geheim van A. Bosch).”

Reacties

  1. Wat een prachtig verhaal!
    Zo uit het keven gegrepen.
    Ouderen durven meestal zo veel te zeggen over hun handelen in het leven, hun retrospectieve mijmeringen zijn meestal eerlijk en onomwonden daarom is het ook zo mooi om ze te troosten of te relativeren.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Verder lezen

Eerste week Advent 2022

Treurt
Treurt met de hemelen
Treur  alle mensen van goede wil
Treur en blaas op de midwinterhoorn

Treur om wie neerschieten zonder aanzien
Treur om wie kinderen, moeders, hoogbejaarden neerknallen
Treur om wie alle oorlogsrechten verpletteren
Treur om wie flats en scholen en ziekenhuizen niet ontzien
Treur om wie dorpen en steden verwoesten
Treur om alle verlies van menselijkheid

Treur  en blaas met heel je ademkracht omdat je de hoop niet opgeeft
Treur omdat je in vrede blijft geloven
Treur uit liefde voor alle kwetsbare onschuldige mensen
Treur zonder voorkeur
God houdt van iedere  mens die licht en liefde wil zijn

Treurt nu zoveel mensen op de vlucht moeten
Treurt om wie veilige herbergen in brand steken
Treurt zolang er getreurd moet worden
Zalig de treurenden die het goede voor ogen houden
Zalig de treurenden die gericht zijn op de Algoede


Marinus van den Berg
EERSTE ZONDAG VAN ADVENT
27 november 2022

Over de Bezieling

De Bezieling is een gratis online kwaliteitsmagazine voor mensen die op zoek zijn naar inspiratie, bemoediging en ankerpunten in het leven en daarbij nieuwsgierig zijn naar wat de christelijke traditie te bieden heeft.

Vrienden van de bezieling

De vriendenkring is in het leven geroepen om de basis van de Bezieling te verstevigen. De vrienden dragen in belangrijke mate bij aan de ontwikkeling en financiële stabiliteit van het platform.

Het lidmaatschap bedraagt 60 euro per jaar (méér mag) en kan op ieder moment ingaan. Als Vriend maak je de Bezieling mee mogelijk en daarmee de ontmoeting van hedendaags leven en christelijke spiritualiteit.

Aanmelding nieuwsbrief

Ja, ik wil op de hoogte blijven van nieuwe artikelen op de Bezieling!

cross