Steun ons

Paulien van Bohemen is geestelijk verzorger in een verpleeghuis. Ze tekent scènes op uit het dagelijks leven aldaar. “Het is de schuld van de mensen hier, dat ik zit te vreten."

Door Paulien van Bohemen

“Ik ga deze niet helemáál opeten, hoor. Hooguit de helft. De rest is voor jou.” Ze zit in het restaurant van het woonzorgcentrum met voor zich een flinke punt appeltaart.

“Even proeven of deze net zo lekker is als die chocoladebol van gisteren. Ja, heerlijk.”

Ze legt haar vorkje neer, leunt voorover en fluistert: “Ik was altijd slank, dat vond Jan prachtig aan mij. Sinds hij dood is, ben ik al bijna twee kledingmaten aangekomen.” Opnieuw steekt ze haar vorkje in het gebak en neemt een hap. “Ik voel me zo leeg”, zegt ze met volle mond.

Terwijl ze verder eet, lopen haar ogen langzaam vol. “Het ligt niet aan mij”, smakt ze. “Het is de schuld van de mensen hier, dat ik zit te vreten. Tot ongeveer drie weken na Jans dood hebben ze beleefd gevraagd hoe het met me gaat. Nu zeggen ze alleen dat ik het zo goed doe. Of ze zwaaien van een afstandje.”

Ze slikt en kijkt om zich heen. “Ik ben hier toch niet de eerste weduwe?” Ze vloekt binnensmonds. “Als geen mens mij wil troosten moet een taartje dat maar doen.” Ze laat het vorkje kletteren op het bordje, pakt het bijgeleverde blauwe servetje en snuit luidruchtig haar neus. Twee vrouwen een tafeltje verderop kijken haar kant op.

“Elk mens zou verplicht les moet krijgen in hoe je omgaat met de rouwende medemens”, zegt ze. “Les één: hou op met dat stomme gezwaai en vraag gewoon eens hoe het gaat.” Ze frommelt het servetje achter de band van haar rok. “Les twee: zeg nooit, dat iemand sterk is en ‘het zo goed doet’.” Ze maakt daarbij met haar beide wijs- en middelvingers aanhalingstekens in de lucht. “Ik ben niet sterk, ik ben momenteel op mijn allerzwakst.”

Ze schrokt de rest van de appelpunt op, tovert het verfrommelde servet weer tevoorschijn en veegt ermee haar lippen af. Ze kijkt naar haar bordje. “O, god, heb ik toch weer alles opgegeten, ik barst nog eens uit mijn voegen.” Ze schudt haar hoofd. “Het is maar goed, dat Jan dood is. Ik zou me doodschamen als ie me zo zou zien.”

Paulien van Bohemen

Lees meer

Paulien van Bohemen (1982, Tilburg) is werkzaam als geestelijk verzorger in een woon-zorgcentrum voor ouderen. Daarnaast is ze geestelijk verzorger in een hospice en werkt ze als zzp'er in de eerstelijns geestelijke verzorging (geestelijke verzorging bij mensen thuis). Ze studeerde theologie aan de Theologische Faculteit Tilburg en maakte na het behalen van haar propedeuse de overstap naar HBO-verpleegkunde. Ze was vier jaar werkzaam als verpleegkundige in de psychiatrie. Later hervatte ze de studie theologie, maar nu aan de Fontys Hogeschool te Tilburg. Daar studeerde ze in 2015 cum laude af. Haar motto: “Dat God er is, is een vreemd, maar onvervreemdbaar weten (vrij naar een liedregel uit het lied Om het Geheim van A. Bosch).”

Reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Verder lezen

Eerste week Advent 2022

Treurt

Treurt met de hemelen
Treur  alle mensen van goede wil
Treur en blaas op de midwinterhoorn

Treur om wie neerschieten zonder aanzien
Treur om wie kinderen, moeders, hoogbejaarden neerknallen
Treur om wie alle oorlogsrechten verpletteren
Treur om wie flats en scholen en ziekenhuizen niet ontzien
Treur om wie dorpen en steden verwoesten
Treur om alle verlies van menselijkheid

Treur  en blaas met heel je ademkracht omdat je de hoop niet opgeeft
Treur omdat je in vrede blijft geloven
Treur uit liefde voor alle kwetsbare onschuldige mensen
Treur zonder voorkeur
God houdt van iedere  mens die licht en liefde wil zijn

Treurt nu zoveel mensen op de vlucht moeten
Treurt om wie veilige herbergen in brand steken
Treurt zolang er getreurd moet worden
Zalig de treurenden die het goede voor ogen houden
Zalig de treurenden die gericht zijn op de Algoede


Marinus van den Berg
EERSTE ZONDAG VAN ADVENT
27 november 2022

Over de Bezieling

De Bezieling is een gratis online kwaliteitsmagazine voor mensen die op zoek zijn naar inspiratie, bemoediging en ankerpunten in het leven en daarbij nieuwsgierig zijn naar wat de christelijke traditie te bieden heeft.

Vrienden van de bezieling

De vriendenkring is in het leven geroepen om de basis van de Bezieling te verstevigen. De vrienden dragen in belangrijke mate bij aan de ontwikkeling en financiële stabiliteit van het platform.

Het lidmaatschap bedraagt 60 euro per jaar (méér mag) en kan op ieder moment ingaan. Als Vriend maak je de Bezieling mee mogelijk en daarmee de ontmoeting van hedendaags leven en christelijke spiritualiteit.

Volg de bezieling

Aanmelding nieuwsbrief

cross